الرّاحَةِ بِمَا اسْتَعْمَلَ قَلْبَهُ وَ أَرْضى رَبَّهُ . « 1 » همانا عقل خود را زنده كرد و نفسش را مىراند به طورى كه جسمش باريك و دلش نرم شد و نورى در نهايت فروزندگى برايش درخشيد كه راه را براى او روشن كرد و به آن نور راه را پيمود ، ابواب سلوك او را به در سلامت و خانهء اقامت راندند و قدمهايشان همراه آرامش تن در جايگاه امن و راحت استوار شد ، چرا كه قلبش را به كار گرفت و پروردگارش را خشنود ساخت . هر آنچه در چرخهء دايرهء هستى است فرمان بر نظام ربّانى خداوند جهان است . و هيچ گونه استقلالى در ذات آن نيست ، بلكه همهء اصول نظام هستى امانتى است كه سود و زيان بار بودن آن در دست پر قدرت آن حكيم تواناست . و همگى در ستايش و نيايش با حق تعالى ، زبانى خاموش دارند . در شرح اسماء الحسنى ، روايتى از نبى اكرم صلى الله عليه و آله وارد شده كه حق جليل را گسترده توصيف فرموده است ، از جمله در بخشى از فرازهاى آن آمده است : وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى يُسَبِّحُ لَكَ بِهِ قَطْرُ الْمَطَرِ وَ السَّحابُ الْحامِلاتُ قَطَراتِ رَحْمَتِكَ يا اللَّهُ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى أَجْرَيْتَ بِهِ وابِلَ السَّحابِ فِى الْهَواءِ بِقُدْرَتِكَ يا اللَّهُ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى تُنْزِلُ بِهِ قَطْرَ الْمَطَرِ مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً فَتَجْعَلُهُ فُرَجاً يا اللَّهُ . . . . وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى يُسَبِّحُ لَكَ بِهِ الْبَرْقُ الْخاطِفُ وَ الصَّواعِقُ الْعاصِفَةُ يا اللَّهُ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى تُسَبِّحُ لَكَ بِهِ الرِّياحُ الْعاصِفاتُ فِى مَجارِيها يا اللّه وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى يَنْزِلُ بِهِ مَعَ كُلِّ قَطْرَةٍ مَلَكٌ مِنَ السَّماءِ يُسَبِّحُكَ بِهِ وَ لايَرْجِعُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ يا اللَّهُ . « 2 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 210 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 90 / 255 - 256 ، باب 13 ، حديث 1 ؛ البلد الأمين : 413 .